PROSTE PRZYRZĄDY I TECHNIKA PRACY NIMI CZ II

 

Przy prawie wszystkich pracach występuje konieczność mierzenia, a później trasowania, tzn. oznaczania wymiarów na przedmiocie. Stosujemy przy tym starą stolarską zasadę: trzy razy mierz, a raz tnij. To ważna zasada. W czasie pracy łatwo bowiem popełnić różnego rodzaju błędy. Na przykład źle odczytać wymiar na miarce, myląc się powiedzmy o 1 cm. Po odcięciu kawałka materiału okazuje się później, że jest za krótki. Nie pasuje do konstrukcji, a przedłużyć go już nie można. Kilkakrotne mierzenie ogranicza liczbę pomyłek.

Na rys. 10 C pokazano sposób dzielenia szerokości deski na dowolną liczbę jednakowych odcinków. Przy normalnym dzieleniu na podstawie przyłożonej do brzegu miarki często zdarza się, że szerokość trudno dzieli się na żądaną liczbę odcinków. Elektryk Wrocław lepiej jest wtedy postąpić inaczej. Przykładamy miarkę ukośnie na powierzchni deski tak, aby między brzegami zawrzeć całkowitą liczbę centymetrów podzieloną przez liczbę żądanych odcinków. Ten wymiar wtedy łatwo już podzielić i zaznaczyć miejsca do narysowania linii równoległych.

Linie równoległe najłatwiej się rysuje znacznikiem (rys. 10 D), który można wykonać samemu z drewnianego klocka z otworem w środku. Przez otwór przetyka się wałek z wbitym na końcu krótkim gwoździem i blokuje go klinem wbitym w otwór. Gwoździem już teraz łatwo wykonać rysę w drewnie, przesuwając klocek przy brzegu deski. Na wałku można zamocować dwa lub kilka gwoździ, W ten sposób będziemy zaznaczać od razu kilka linii równoległych do krawędzi.

Przycięcie czoła deski lub całego stosu desek prostopadle do górnej powierzchni ułatwi wzornik z drewna (rys. 10 E). Wzornik nakłada się na deskę, a czoła odcina ręczną piłą płatnicą, prowadząc ją po czole wzornika. Takie prowadzenie uniemożliwia przekrzywienie się piły.

W pracach stolarskich i ciesielskich bardzo żmudne jest trasowanie większej liczby jednakowych kształtów. Na rys. 10 F i G przedstawiono proste wzorniki wykonane z blachy aluminiowej lub stalowej. Wystarczy je przyłożyć do materiału w zaznaczonym miejscu i odrysować ołówkiem kształt.

Przy budowie altany pamiętajmy, że bardzo wiele usprawnień jesteśmy w stanie przeprowadzić sami. I tak na przykład możemy wymyślić wiele sposobów zamocowania deski, dokładniejszego przecięcia itp., odpowiednio do posiadanych narzędzi i przyrządów, miejsca pracy i własnego doświadczenia. Na rys. 10 H pokazano sposób unieruchomienia deski przy dłutowaniu otworu. Jak widać dłutujący sam, usiadłszy na desce, doskonale ją usztywnia ciężarem własnego ciała, bez żadnych dodatkowych przyrządów.

URZĄDZENIA POMOCNICZE CZ II

Przy niektórych pracach stolarskich i ciesielskich wygodniej jest, gdy pilarka elektryczna nie jest prowadzona ręcznie, lecz zamocowana w odwrotnej pozycji – piłą ku górze – i wystaje ponad stół. Wtedy jest dużo wygodniej prowadzić materiał po stole, podsuwając oburącz pod wirującą piłę. Takie urządzenie można wykonać w prosty sposób (rys. 8). W tym celu wbija się w ziemię dwa okrąglaki drewniane tak, aby sztywno stały nie chwiejąc się. Do nich gwoździami lub wkrętami przykręca się sztywny blat z blachy lub sklejki. Blat również nie może się przekrzywiać podczas pracy. Pod nim przykręca się pilarkę tarczową. Jej piła powinna wystawać ponad blat przez wąską szczelinę.

 

Opisane urządzenie jest prowizoryczne, lecz niezmiernie pożyteczne. Piła wystaje jednak ponad blat i nie jest zabezpieczona żadną osłoną. Z tego względu trzeba zachować przy pracy daleko idące środki ostrożności. Tu, jak przy innych pilarkach tego typu, obowiązuje zasada uważnej pracy w skupieniu. Drugą zasadą jest to, że w czasie pracy podsuwa się materiał przecinany tak, aby ręce były zawsze oddalone co najmniej o 10 cm od piły i zawsze z boku. Przy położeniu naprzeciw piły nagłe poślizgnięcie materiału lub ręki może spowodować wypadek.

 

Do prac ziemnych i murarskich trzeba zaopatrzyć się w listwę z twardego drewna o wymiarach 2,5x5x200 cm. Powinna być równa, pozbawiona sęków i skaz oraz dobrze wysuszona. Służyć nam będzie, wraz z poziomnicą, do wyznaczania położenia elementów układanych na dłuższych odcinkach – np. warstwy cegieł w murze, płyt posadzkowych itp. Listwę należy oszlifować drobnoziarnistym papierem ściernym i nasycić pokostem.

 

Również łatwo jest wykonać samodzielnie packi tynkarskie do zacierania położonego tynku. Radzę wykonać trzy packi o różnych wymiarach i używać ich do różnych prac. Powierzchnię jednej z nich należy obciągnąć cienkim filcem lub grubym suknem. Będzie służyć do ostatecznego zacierania tynku.

 

mieszkania brzeg dolny